بسیاری از بازیکنان و فیزیوتراپیست های ورزشی معتقدند که سوراخ کردن جوراب می تواند به بهبود گردش خون در عضلات پا کمک کند و احتمال گرفتگی عضلات در دقایق پایانی بازی را کاهش دهد. به همین دلیل این روش در سال های اخیر به یکی از محبوب ترین تعویض تجهیزات در فوتبال حرفه ای تبدیل شده است.
کایل واکر، مدافع انگلیسی، یکی از اولین بازیکنانی بود که این روش را به طور گسترده پیشنهاد کرد. پس از آن بازیکنان زیادی از لیگ برتر انگلیس، لیگ اسپانیا و سایر لیگ های بزرگ دنیا از این ترفند استفاده کردند.
آیا این از نظر علمی ثابت شده است؟
اینجاست که قضیه پیچیده می شود. با وجود محبوبیت این روش، هیچ تحقیق علمی معتبری وجود ندارد که ثابت کند سوراخ کردن جوراب به طور مستقیم عملکرد ورزشی را بهبود می بخشد یا از آسیب جلوگیری می کند. بسیاری از کارشناسان معتقدند که مزایای آن بیشتر به تجربه شخصی بازیکنان بستگی دارد تا شواهد علمی قطعی.
به عبارت دیگر، ممکن است برخی از بازیکنان احساس راحتی بیشتری کنند، اما هنوز مشخص نیست که آیا تأثیر فیزیولوژیکی قابل اندازه گیری دارد یا خیر.
منتقدان چه می گویند؟
همه به این ترفند اعتقاد ندارند. برخی از کارشناسان و حتی فوتبالدوستان بر این باورند که اگر این روش واقعاً مزیت قابل توجهی داشت تا به حال شرکت های بزرگی مانند نایک، آدیداس و پوما جوراب هایی با این ویژگی تولید کرده بودند. منتقدان می گویند بخشی از محبوبیت آن ممکن است به دلیل تأثیر روانی یا حتی مد فوتبال باشد.
سوراخ کردن جوراب بدون خطر نیست. این امر می تواند ساختار فشاری جوراب را ضعیف کند، دوام آن را کاهش دهد و در برخی موارد باعث حرکت جوراب شود. به همین دلیل بسیاری از کارشناسان اگر اهل بازی هستید آن را توصیه می کنند برای انجام این کار، سوراخ ها کوچک و در جای مناسب هستند.
